Elimde bir tabak ıspanak yemeği ve o yemeği yemek istemeyen bir küçük hanım var.
Bu durumda bir anne ne yaparsa ben de onu yaptım...
Ispanaklı kek olurda neden ıspanaklı irmik tatlısı neden olmasın az araştırma, biraz uydurma işte böyle enfes bişi çıktı sonunda ortaya benim küçük hanım bayılarak yedi sizde deneyin mutlaka severek yiyeceklerdir afacanlar :)
Tarife gelinceeee
MALZEMELER:
* 18-19 yaprak ıspanak
* 4 su bardağı süt
* 1 su bardağı su
* 9 yemek kaşığı irmik
* 9 yemek kaşığı şeker
* vanilya
* üzeri için isteğinize göre krem şanti, meyveli sos ya da muhallebi olabilir..
YAPILIŞI:
Ispanak yapraklarını 1 su bardağı su ile rondodan geçirin daha sonra süt,irmik ve şekerli karışıma ekleyerek koyu bir kıvam alıncaya kadar pişirin.
Pişmeye yakın vanilya ekleyin. Olması gereken kıvama ulaşınca herhangi bir kalıba ya da borcama boşaltın üzeri için arzu ettiğiniz sos veya kremayı irmiğimiz soğuyunca hazırlayın..
AFİYET OLSUUNN...
günün güncesi
aklıma esen o an düşündüklerimi paylaşacağım burda... genel bi klasmanım yok ne eserse o...
Bu Blogda Ara
14 Aralık 2010 Salı
3 Kasım 2010 Çarşamba
yaz bittii...sonbahar gözkırptı...kış kapıda....
Aslında koskocaman bir yıl geçti bahardı, yazdı, sıcaktı derken ben dört gözle 2010 u beklerken kızımın ilk yaş günü kutlamasını aylar öncesinden planlarken neyin farkına vardım... biz kutlamalarımızı yapmışız benim tatlı cadım yaşını doldurmuş hatta yürümeye başlamış çoktan hatta koşmaya kovalamacalar oymaya bile başlamış ve hattta hatta 2. yaşgünü de çok uzağımızda değil..
Zaman ne kadar hızlı akıyor ben ise farkında değilim eski fotoğraflara bakınca kendimdeki değişimi görünce anlıyorum zaman akıyo ama biz bu akışın neresindeyiz?
Tutunabiliyor muyuz bir yere farkında mıyız hayatımızın..
Ben değilim mesela bir tekdüzelik aldı başını gidiyor kızım doğduktan sonra. İşe git-eve gel-kızınla oyna-doyur-oyna-uyut-uyuuuu....
İşte 24 saatim....her günüm...her haftam ve her yılım böyle mi geçecek....
Zaman ne kadar hızlı akıyor ben ise farkında değilim eski fotoğraflara bakınca kendimdeki değişimi görünce anlıyorum zaman akıyo ama biz bu akışın neresindeyiz?
Tutunabiliyor muyuz bir yere farkında mıyız hayatımızın..
Ben değilim mesela bir tekdüzelik aldı başını gidiyor kızım doğduktan sonra. İşe git-eve gel-kızınla oyna-doyur-oyna-uyut-uyuuuu....
İşte 24 saatim....her günüm...her haftam ve her yılım böyle mi geçecek....
4 Ekim 2010 Pazartesi
NİL'İN MUTFAĞI
Eveeeett ben de artık blogger oldum :)
Evde kendi kendime eşime,kızıma,aileme yaptığım lezzetleri burda toplamaya karar verdim.
Henüz acemiyim :) ama çabuk toparlar öğrenirim herşeyi.. umarım :)
Evde kendi kendime eşime,kızıma,aileme yaptığım lezzetleri burda toplamaya karar verdim.
Henüz acemiyim :) ama çabuk toparlar öğrenirim herşeyi.. umarım :)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


